|
|
| |||||||
 |
| | Seçenekler |
|
#1
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
Yunus Emre ŞiirleriYunus Emre Şiirleri İlim ilim bilmektir İlim kendin bilmektir Sen kendini bilmez isen Ya nice okumaktır Okumaktan mânâ ne Kişi Hakk'ı bilmektir Çün okudun bilmez isen Ha bir kuru emektir Okudum bildim deme Çok tâat kıldım deme Eri Hak bilmez isen Abes yere yelmektir Dört kitabın manası Bellidir bir elifde Sen elifi bilmez isen Bu nice okumaktır Yunus Emre der hoca Gerekse var bin hacca Hepisinden eyice Bir gönüle girmektir Bana Seni Gerek Seni Aşkın aldı benden beni Bana seni gerek seni Ben yanarım dün ü günü Bana seni gerek seni Ne varlığa sevinirim Ne yokluğa yerinirim Aşkın ile avunurum Bana seni gerek seni Aşkın âşıklar öldürür Aşk denizine daldırır Teselli ile doldurur Bana seni gerek seni Aşkın şarabından içem Mecnun olup dağa düşem Sensin dün ü gün endişem Bana seni gerek seni Sufilere sohbet gerek Ahilere ahret gerek Mecnunlara Leyla gerek Bana seni gerek seni Cennet cennet dedikleri Birkaç köşkle birkaç huri Sen istiyene ver gil anı Bana seni gerek seni Eğer beni öldüreler Külüm göğe savuralar Toprağım orda çağıra Bana seni gerek seni Yunus'durur benim adım Gün geçtikçe artar odum İki cihanda maksûdum Bana seni gerek seni Gel Gör Beni Aşk Neyledi Ben yürürüm yana yana Aşk boyadı beni kana Ne âkilem ne divane Gel gör beni aşk neyledi Gah eserim yeller gibi Gah tozarım yollar gibi Gah akarım seller gibi Gel gör beni aşk neyledi Ya elim al kaldır beni Ya vaslına erdir beni Çok ağlattın güldür beni Gel gör beni aşk neyledi Ben yürürüm ilden ile Şeyh anarım dilden dile Gurbette hâlim kim bile Gel gör beni aşk neyledi Mecnun oluban yürürüm Ol yâri düşte görürüm Uyanıp melûl olurum Gel gör beni aşk neyledi Miskin Yunus biçareyim Baştan ayağa yâreyim Dost ilinden âvâreyim Gel gör beni aşk neyledi Hak Cihana Doludur Hak cihana doludur Kimseler Hakk'ı bilmez Onu sen senden iste Ol senden ayrı olmaz Dünyaya inanırsın Rızka benimdir dersin Niçin yalan soylersin Çün sen dedigin olmaz Ahret yavlak ırakdır Doğruluk key yarakdır Ayrılık sarp firakdır Hiç giden geri gelmez Dünyaya gelen göçer Bir bir şerbetin içer Bu bir köprüdür geçer Cahiller onu bilmez Gelin tanış olalım İşi kolay kılalım Sevelim sevilelim Dünya kimseye kalmaz Yunus sözün anlarsan Mânâsını dinlersen Sana iy(i) dirlik gerek Bur da kimsen kalmaz. Aşkın ile Aşıklar Aşkın ile aşıklar Yansın ya Resulullah İçip aşkın şarabın Kansın ya Resulullah Şol seni seven kişi Verir yoluna başı İki cihan güneşi Sensin ya Resulullah Şol seni sevdi Subhan Oldun kamuya sultan Canım yoluna kurban Olsun ya Resulullah Aşık Yunus'un canı Hilm-u şefaatkanı Alemlerin sultanı Sensin ya Resulullah Taşdın Yine Deli Gönül Taşdın Yine Deli Gönül Sular gibi cağlar mısın Aktın yine kanlı yaşım Yollarımı bağlar mısın Nidem elim ermez yare Bulunmaz, derdime çare Oldum ilimden avare Beni bunda eğler misin Yavi kıldım ben yoldaşı Onulmaz bağrımın başı Gözlerimin kanlı yaşı Irmak olup cağlar misin Ben toprak oldum yoluna Sen aşırı gözedirsin Su karşıma göğüs gerip Taş bağırlı dağlar mısın Harami gibi yoluma Arkuru inen karlı dağ Ben yarimden ayrı düştüm Sen yolumu bağlar mısın Karlı dağların başında Salkım salkım olan bulut Saçın çözüp benim içun Yaşın yaşın ağlar mısın Esridi YUNUS'un canı Yoldayım, illerim hani YUNUS düşte gördü seni Sayru musun, sağlar mısın ____Ben Dert ile Ah Ederdim Ben dert ile ah ederdim Derdim bana derman imiş İster idim hasret ile Dost yanımda pinhan imiş Nerde deyi fikrederdim Göğe bakıp şükrederdim Dost benim gönlüm evinde Tenim içinde can imiş Sanırdım kendim ayrıyım Dost ayrıdır, ben gayriyim Beni bu hayale salan Bu sıfat-i hayvan imiş İnsan sıfatı, kendi Hak İnsan durur Hak, doğru bak Bu insanin suretine Cümle alem hayran imiş Her kim o insani bile Hayvan ise insan ola Cümle yaratılmış kula İnsan dahi sultan imiş Tevhit imiş cümle alem Tevhidi bilendir adem Bu tevhidi inkar eden Öz canına düşman imiş İnsan olan buldu Hak’i Meclis onun, odur saki Hemen bu biçare YUNUS Aşk ile bil ayan imiş Bir Ben Vardır Bende Severim ben seni candan içeri Yolum vardır bu erkândan içeri. Beni bende demen bende değilim Bir ben vardır bende benden içeri. Nereye bakar isem dopdolusun Seni nere koyam benden içeri. O bir dilberdürür yoktur nisâni Nisan olur mu nisandan içeri. Beni sorma bana bende değilim Sûretim hoş yürür don'dan içeri. Beni benden alana ermez elim Kadem kimbasa sultandan içeri. Tecelliden nâsib erdi kimine Kiminin maksudu bundan içeri. Kime dîdar gününden sûle deyse Onun sû'lesi var günden içeri. Senin aşkın beni benden aliptir Ne sirin dert bu dermandan içeri. Seriat, tarikat yoldur varana Hakikat mârifet andan içeri.. Süleyman kuş dilin bilir dediler Süleyman var Süleyman'dan içeri.. Unuttum din diyânet kaldı benden Bu ne mezhepdürür dinden içeri.. Dinin terkedenin küfürdür işi Bu ne küfürdür îmandan içeri.. Geçer iken Yunus sas oldu dosta Ki kaldi kapida andan içeri.... Dolap Dolap niçin inilersin Derdim vardir inilerim Ben Mevlâya âsik oldum Anin için inilerim. Benim adim dertli dolap Suyum akar yalap yalap Böyle emreylemis Çalap Derdim vardir inilerim. Beni bir dağda buldular Kolum kanadım yoldular Dolap'a lâyık gördüler Derdim vardır inilerim. Ben bir dağın ağacıyım Ne tatliyim ne acıyım Ben Mevlâya duacıyım Derdim vardır inilerim. Dağdan kestiler hezenim Bozuldu türlü düzenim Ben bir usanmaz ozanım Derdim vardir inilerim. Dülgerler beni yondu Her âzam yerine kondu Bu iniltim Hak'tan geldi Derdim vardır inilerim. Suyum alçaktan çekerim Dönüp yükseğe dökerim Görün su ben ne çekerim Derdim vardir inilerim. Yunus bunda gelen gülmez Kişi muradina ermez Bu Fânide kimse kalmaz Derdim vardir inilerim... Konu kadınca tarafından (07-11-2007 Saat 11:28 ) değiştirilmiştir..  |
|
#2
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Şöyle Garib Bencileyin Acep su yerde varm'ola Şöyle garip bencileyin Bağrı başlı gözü yaslı Şöyle garip bencileyin Gezdim Urum ile Sami Yukarı İlleri kamu Çok istedim bulamadım Şöyle garip bencileyin Kimseler garip olmasın Hasret oduna yanmasın Hocam kimseler duymasın Şöyle garip bencileyin Söyler dilim ağlar gözüm Gariplere göynür özüm Meğer ki gökte yıldızım Şöyle garip bencileyin Nice bu dert ile yanam Ecel ere bir gün ölem Meğer ki sinimde bulam Şöyle garip bencileyin Bir garip olmuş diyeler Üç günden sonra duyalar Soğuk su ile yuyalar Şöyle garip bencileyin Hey Emre'm Yunus biçare Bulunmaz derdine çare Var imdi gez sardan sara Şöyle garip bencileyin Geldi Geçti Ömrüm Benim Geldi Geçti Ömrüm Benim Şol Yel Esip Geçmiş Gibi Hele Bana Şöyle Geldi Şol Göz Yumup Açmış Gibi İşbu Söze Hak Tanıktır Bu Can Gövdeye Konuktur Bir Gün Ola Çıka Gide Kafesten Kuş Uçmuş Gibi Miskin Âdem Oğlanını Benzetmişler Ekinciye Kimi Biter Kimi Yiter Yere Tohum Saçmış Gibi Bir Hastaya Vardın İse Bir İçim Su Verdin İse Yarın Orda Karşı Gele Hak Şarabın İçmiş Gibi Dost Ben dost ile dost olmuşsam Kimseler dost olmaz bana Münkirler bakar gülüşür Selam dahi vermez bana Ben dost ile dost olayım Ölmez evvel öleyim Canimi kurban vereyim Dünya baki kalmaz bana Ben aşıkı biçareyim Baştan aşağı yareyim Ben bir deli divaneyim Aklim da yar olmaz bana Kimseler bilmez halimi Aşk odu yaktı canimi Seçmezem soldan sağımı Namusu" ar olmaz bana Sanurlar ki ben deliyim Ben dost bağı bülbülüyem Mevla'nin kemter kuluyem Kimse baha saymaz bana Bülbül olu ben oterim Dost bahçesinde biterim Gül alırım satarım Bağu ban olmaz bana Dervis Yunus nice diyem Ben bu cani terk idem Yan yanadosta gidem Perde hicap olmaz bana |
|
#3
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Erenler Bir Denizdür Erenler bir denizdür Âşık gerek dalası Bahri gerek denizden Girüp gevher alası Gine biz bahri olduk Denizden gevher alduk Sarraf gerek gevherün Kıymetini bilesi Muhammed Hakk'ı bildi Hakk'ı kendüde gördi Cümle yerde Hak hâzır Göz gerekdür göresi Âlimler kitab düzer Karayı aka yazar Gönüllerde yazılur Bu kitabun sûresi Bir Nazarda Kalmayalım Bir nazarda kalmayalım Gel dosta gidelim gönül Hasret ile ölmeyelim Gel dosta gidelim gönül Terk edelim il ü şarı Dost için kılalım zârı Ele getirelim yâri Gel dosta gidelim gönül Bu dünyaya kalmayalım Fânidir aldanmayalım Bir iken ayrılmayalım Gel dosta gidelim gönül Kılavuz olgıl sen bana Gönülelim dosttan yana Bakmayalım önden sona Gel dosta gidelim gönül Ölüm haberi gelmeden Ecel yakamız almadan Azrâil hamle kılmadan Gel dosta gidelim gönül Gerçek erene varalım Hakk'ın haberin soralım Yunus Emre'yi alalım Gel dosta gidelim gönül Bir Kez Gönül Yıkdın İse Bir kez gönül yıkdın ise Bu kıldığın namaz değil Yetmiş iki millet dahi Elin yüzün yumaz değil Hani erenler geldi geçdi Bunlar yardu kaldı göçdü Pervaz urup Hakk'a uçdu Hümâ kuşudur kaz değil Yol oldur ki doğru vara Er oldur alçakda dura Göz oldur ki Hakk'ı göre Yüceden bakan göz değil Doğru yola gittin ise Er eteğin tuttun ise Bir hayır da ettin ise Birine bindir az değil Yunus bu sözleri çatar Sanki balı yağa katar Halka metâların satar Yükü cevrherdir tuz değil Aşk İşidin ey yârenler Kıymetli nesnedir aşk Değmelere bitinmez Hürmetli nesnedir aşk Dağa düşer kül eyler Gönüllere yol eyler Sultanları kul eyler Hikmetli nesnedir aşk Kime kim vurdu ok Gussa ile kaygu yok Feryad ile âhı çok Firkatli nesnedir aşk Denizleri kaynatır Mevce gelir oynatır Kayaları söyletir Kuvvetli nesnedir aşk Miskin Yunus neylesin Derdin kime söylesin Varsın dostu toylasın Lezzetli nesnedir aşk Benim Bunda Kararım Yok Benim bunda kararım yok Ben gine gitmeğe geldim Bezirgânım metâım çok Alana satmağa geldim Ben gelmedim dâv'i için Benim işim sevi için Dostun evi gönüllerdir Gönüller yapmağa geldim Dost esrüğü deliliğim Âşıklar bilir neliğim Değşürüben ikiliğim Birliğe yetmeğe geldim Ol Dost Bize Gelmez İse Ol dost bize gelmez ise Ben dosta girü varayın Çekeyin cevr ü cefâyı Dost yüzin görüvireyin Sermaye bir avuç toprak Anı dahı aldı bu aşk Ne sermaye var ne dükkân Bazara neye varayın Kurılmışdur dost dükkanı Dost içine girmiş gezer Günahum çok gönlüm sizer Ben dosta çok yalvarayın Gönlüm eydür dost benümdür Gözüm eydür dost benümdür Gönlüm eydür göze sabr it Bir dem haberin sorayın Hak nazar kılduğı cana Bir göz ile bakmak gerek Ana kim ol nazar kıla Ben anı nice yireyİN |
|
#4
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Gözüm Seni Görmek İçin Gözüm seni görmek için Elim sana ermek için Bugün canım yolda kodum Yarın seni bulmak için Bugün canım yolda koyam Yarın ivâzın veresin Arz eyleme uçmağını Hiç arzum yok uçmağ için Bana uçmak ne gerekmez Hergiz gönlüm ona bakmaz İşbu benim zârılığım Değüldürür bir bağ için Uçmağ uçmağım dediğin Müminleri yeltediğin Vardır ola birkaç hûri Hevesim yok uçmağ için Sûfilere ver sen onu Bana seni gerek seni Hâşâ ben terk edem seni şol bir ala çardağ için Hak Bir Gönül Verdi Bana Hak bir gönül verdi bana Ha demeden hayran olur Bir dem gelir şâdî olur Bir dem gelir giryan olur Bir dem sanasın kuş gibi şol zemherî olmuş gibi Bir dem beşâretten doğar Hoş bağ ile bostan olur Bir dem gelir söyleyemez Bir sözü şerh eyleyemez Bir dem dilinden dür döker Dertlilere derman olur Bir dem çıkar arş üzere Bir dem iner taht-es-serâ Bir dem sanasın katredir Bir dem taşar umman olur Miskinlikte Buldular Miskinlikte buldular Kimde erlik var ise Merdivenden ittiler Yüksekten bakar ise Ak sakallu pir hoca Bilinmez hâli nice Emek yimesün hacca Bir gönül yıkar ise Sağır işitmez sözü Gece sanır gündüzü Kördür münkirin gözü Âlem münevver ise Gönül Çalab'ın tahtı Gönüle Çalab baktı İki cihan bedbahtı Kim gönül yıkar ise Sen sana ne sanırsan Ayruğa da onu san Dört kitabın mânâsı Budur eğer var ise Bildik gelenler geçmiş Konanlar geri göçmüş Aşk şarabından içmiş Kim mânâ duyar ise İy Dost Aşkun Denizine İy dost aşkun denizine Girem gark olam yüriyem İki cihan meydan ola Devranum sürem yüriyem Bülbül olubanı ötem Gönül olam canlar utam Başumı elüme alıp Yolına varam yüriyem şükür gördüm didarını Aşdum visâlün yârını Bu benlik senlik şarını Terkini uram yüriyem Yunus'dur aşk âvâresi Biçareler biçaresi Sendedür derdüm çaresi Dermanum soram yüriyem Yok yere geçirdim günü Yok yere geçirdim günü Ah nideyim ömrüm seni Seninle olmadım gani Ah nideyim ömrüm seni Geldim ve geçtim bilmedim Ağlayıp gussa yemedim Senden ayrilam demedim Ah nideyim ömrüm seni Hayrım serim yazılacak Ömrüm ipi üzülecek Suret benden bozulacak Ah nideyim ömrüm seni Gidip geri gelmiyesin Gelip beni bulmayasın Bu benliği sermayesin Ah nideyim ömrüm seni Hani sana güvendiğim Güveni ben yuvandığım Kaldı külli kazandığım Ah nideyim ömrüm seni Miskin YUNUS gideceksin Acep sefer edeceksin Hasret ile kalacaksın Ah nideyim ömrüm seni Niçe Bir Besleyesin Niçe bir besleyesin Bu kaddile kameti Düştün dünya zevkine Unuttun kıyameti Düriş kazan ye yedir Bir gönül ele getir Yüz Kâbe'den yeğrektir Bir gönül ziyareti Uslu değil delidir Halka sâlûsluk satan Nefsin müslüman etsin Var ise kerameti Bir Sâkiden İçdük Şarab Bir sâkiden içdük şarab Arşdan yüce meyhanesi Bir kadehden esrimişüz Canlar anun peymânesi Ol meclis kim bizde vardur Anda ciğer kebab olur Ol şem'a kim bizde yanar Ay u güneş pervanesi Yunus bu cezbe sözlerin Cahillere söylemegil Akıl kâmil olan kişi Bu mâ'niye inanası Yunus Emre Mülk-ü Bekadan Gelmişem Mülk-ü bekadan gelmişem Fâni cihanı neylerem Ben dost cemalin görmüşem Hûr-i cinanı neylerem Vahdet meyinin cür'asın Mâşuk elinden içmişem Ben dost kokusun almışam Misk i reyhanı neylerem İsa gibi yeri koyup Gökleri seyran eylerem Musayı didar olmuşam Ben "len terani" neylerem İsmail'in Hak yoluna Canımı kurban eylerem Çünki bu can kurban sana Koç kurbanı ben neylerem Aşık Yunus mâşuk ile Vuslat bulunca mest olur Ben şişeyi vurdum taşa Namus u ârı neylerem Yunus Emre Düşdi Önüme Hubbü'l Vatan Düşdi Önüme Hubbü'l Vatan Gidem Hey Dost Diyü Diyü Anda Varan Kalur Heman Kalam Hey Dost Diyü Diyü Halvetlerde Meşgul Olam Dâim Açılam Gül Olam Dost Bağında Bülbül Olam Ötem Hey Dost Diyü Diyü Şol Bir Beş On Arşun Bizi Kefen İdeler Eğnüme Dökem Şol Dünya Tonların Geyem Hey Dost Diyü Diyü Mecnun Oluban Yüriyem Yüce Dağları Büriyem Mum Olubanı Eriyem Yanam Hey Dost Diyü Diyü Günler Geçe Yıl Çevrile Üstüme Sinlem Obrıla Ten Çüriye Toprak Ola Tozam Hey Dost Diyü Diyü Yunus Emre Var Yolına Münkirler Girmez Yolına Bahri Olup Dost Göline Dalam Hey Dost Diyü Diyü |
|
#5
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Cümle Vücudda Bulduk Mâ'nî evine dalduk Vücud seyrini kılduk İki cihan seyrini Cümle vücudda bulduk Bu çizginen gökleri Taht-es-serâ yirleri Yetmiş bin hicabları Cümle vücudda bulduk Yedi yir yedi göği Dağları denizleri Uçmağıla tamuyı Cümle vücudda bulduk Gice ile gündüzi Gökte yidi yılduzı Levhde yazılı sözi Cümle vücudda bulduk Musi ağduğı Tûr'ı Yohsa Beytü'l-ma'mûrı İsrâfil çalan sûrı Cümle vücudda bulduk Tevrat ile İncil'i Furkan ile Zebur'ı Bunlardağı beyanı Cümle vücudda bulduk Yunus Emre Bu Dem Yüzüm Süreduram Bu dem yüzüm süreduram Her dem ayum yeni toğar Her dem bayramdurur bana Yayum kışum yenibahar Benüm ayum ışığına Bulutlar gölge kılmaya Hiç gedilmez toluluğı Nûrı yirden göğe ağar Anun nûrı karanuyı Sürer gönül hücresinden Pes karanulık nûrıla Bir hücreye nite sığar Ben ayumı yirde gördüm Ne isterem gökyüzinde Benüm yüzüm yirde gerek Bana rahmet yirden yağar N'ola Yunus sevdiyise Çoktur Hakk'ı seviciler Sevenleri köyer didi Anunıçun boyun eğer Yunus Emre Can Bir Ulu Kimsedür Can bir ulu kimsedür Beden anun atıdur Her ne lokma yirisen Bedenin kuvvetidür Ne denlü yirisen çok Ol denlü yürisen tok Cana hiç ıssı yok Hey suret maslahatıdur İnayetdur anun işi Anlamaz değme bir kişi Bilgil ki bu hümâ kuşı Âşıklarun devletidür |
|
#6
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Divaneler, Divaneler Divaneler, divaneler Durun durun aşka sela Aşk esriği mestaneler Durun durun aşka sela Mest-i elestler kandaksız Mestane mestler kanatsız Saki duruptur canaksiz Durun durun aşka sela Merdaneler merdaneler Erlik demi bu gündurur Bas veruben can terkini Vurun vurun aşka sela Ey nice hamle idelim İşbu fenadan gidelim Binin binin sevk atalım Surun surun aşka sela Muhabbet yoluna girip Aşktan dava kılan kişi Tan eylemiş asıklara Görün görün aşka sela Akıl ne bilir aşkı kim Mağrur oluptur aklına Aşkı bu gün bu YUNUS'a Sorun sorun aşka sela Yunus Emre Dosttan Yüzüm Dönmez Benim Deniz oldu birkaç kadeh, Susaslıgım kanmaz benim İniltilerim kesilmez, Gözüm yaşı dinmez benim Gel varalım bizim ile, Ki giresin bahçelere Daim öter bülbülleri, Gülistanım solmaz benim Bizim ilin bahçeleri, Daim tazedir gülleri Ma'muredurur bostanım, Ağyar gülüm üzmez benim Mansur kadehin nice kez Ma'suka sundu elime Dört yanımda od vurdular, Kimse halim bilmez benim Yana yana kul oluban Sen ma'sukanin yolunda Günde bin kez yanar isem Dosttan yüzüm dönmez benim Canım askın kulunğune Ferhat olup tuttum başım Daim dağları keserim, Şirin’im hiç sormaz benim Yunus eydur, ey sultanim, Aşkın ile yandı canım Gel kılar isen dermanım, Artık canım ölmez benim Yunus Emre Gönüller Yapmaya Geldim Benim burda kararım yok Ben burdan gitmeye geldim Bezirganim, metaim çok Alana satmaya geldim Ben gelmedim davi için Benim isim sevi için Gönüller dost evi için Gönüller yapmaya geldim Dost esriği deliliğim Asıklar bilir neliğim Devsiriben ikiliğim Birliğe yetmeye geldim O hocamdır, ben kuluyum Dost bahçesi bülbülüyüm O hocamın bahçesine Şad olup ötmeye geldim Burda bilis olan canlar Orda bilisirler imiş Bilisiben hocam ile Halim arz etmeye geldim Siz YUNUS'tan sorun haber Dost kanda ise anda var Haberi gel gör benden al Ben onu görmeye geldim Yunus Emre Çıkdum Erik Dalına Çıkdum erik dalına Anda yidüm üzümi Bostan ıssı kakıyup Dir ne yirsin kozumı Agrılık yaptı bana Bühtan eyledim ana Çerçi de geldi eydür Kanı aldın kızumı Ker¤¤¤ koydum kazana Poyrazıla kaynatdum Nedür diyü sorana Bandum virdüm özini İplik virdüm çulhaya Sarup yumak itmemiş Becid becid ısmarlar Gelsün alsun bezini Bir serçenin kanadın Kırk katıra yükledüm Çift dahı çekemedi şöyle kaldı kazanı Bir sinek bir kartalı Salladı urdı yire Yalan değül gerçekdür Ben de gördüm tozını Bir küt ile güreşdüm Elsüz ayağum aldı Güreşip basamadum Köyündürdü özümi Kaf dağından bir taşı şöyle atdılar bana Öğlelik yola düşdi Bozayazdı yüzümi Balık kavağa çıkmış Zift turşusın yimeğe Leylek koduk toğurmış Baka şunun sözini Gözsüze fisıldadum Sağır sözüm işitmiş Dilsüz çağırup söyler Dilümdeki sözümi Bir öküz boğazladum Kakıldum sere kodum Öküz ıssı geldi eydür Boğazladun kazumı Bundan da kurtulmadum N'idesini bilmedüm Bir çerçi geldi eydür Kanı aldun gözgümi Tospağaya sataşdum Gözsüz sepek yoldaşı Sordum sefer kancaru Kayseri'ye azimi Yunus bir söz söyledün Hiçbir söze benzemez Münâfiklar elinden Orter mâ'nı yüzini Yar Yüreğüm Yar Yar yüreğüm yar Gör ki neler var Bu halk içinde Bize güler var Bu yol uzakdur Menzili çokdur Geçidi yokdur Derin sular var Girdük bu yola Işkıla bile Gurbetlik ile Bizi salar var Her kim merdâne Gelsün meydana Kalmasun cana Kimde hüner var Yunus sen bunda Meydan isteme Meydan içinde Merdâneler var Yunus Emre Anma mısın Şol Günü Sen Anma(z) mısın şol günü sen Gözün nesne görmez ola Düşe suretin toprağa Dilin haber vermez ola Çün Azrâil ine tuta Issı kılmaz ana ata Kimse döymez o heybete Halktan meded ermez ola Oğlan gider danışmana Salâdır dosta düşmana Sonra gelmek peşîmâna Sana ıssı kılmaz ola Evvel gele şol yuyucu Ardınca şol su koyucu İletip kefen sarıcı Bunlar hâlin bilmez ola Ağaç ata bindireler Sinden yana göndereler Yer altına indireler Kimse ayruk görmez ola Üç güne dek oturalar Hep işini bitireler Ol dem dile getireler Ayruk kimse anmaz ola Yunus miskin bu öğüdü Sen sana versen yeğ idi Bu şimdiki mahlukata Öğüt ıssı kılmaz ola Yunus Emre Yer Yüzünde Gezer İdim Yer yüzünde gezer idim Uğradım milketler yatur Kimi ulu kimi kiçi Key kuşağı berkler yatur Kimi yiğit kimi koca Kimi vezir kimi hoca Gündüzleri olmuş gece Bunculayın çoklar yatur Doğru varırdı yolları Kalem tutardı elleri Bülbüle benzer dilleri Danışman yiğitler yatur Ulu kiçi ağlaşmışlar Server yiğitler düşmüşler Baş ucunda yay sımışlar Kırıluban oklar yatur Atlar izi tozulu Önleri tabıl-bazulu İle güne hükmü yaz(ı)lı şu muhteşem beğler yatur Yunus Emre Ah N'ideyim Ömrüm Seni Ömrüm beni sen aldadın Ah n'ideyim ömrüm seni Beni deprenimez kodun Ah n'ideyim ömrüm seni Benim derdim hey sen idin Canım içinde can idin Hem sen bana sultan idin Ah n'ideyim ömrüm seni Gönlüm sana eğler idim Gül deyüben yiyler idim Garipseyip ağlar idim Ah n'ideyim ömrüm seni Gider imiş bunda gelen Dünya işi cümle yalan Ağlar ömrüm yavı kılan Ah n'ideyim ömrüm seni Hayrım şerrim yazılısar Ömrüm ipi üzüliser Gidip suret bozulısar Ah n'ideyim ömrüm seni Bari koyuban kaçmasan Göçgüncü gibi geçmesen Ölüm şarabın içmesen Ah n'ideyim ömrüm seni Bir gün ola sensiz kalam Kurda kuşa öyün olam Çürüyüben toprak olam Ah n'ideyim ömrüm seni Miskin Yunus bilmez misin Yoksa nazar kılmaz mısın Ölenleri anmaz mısın Ah n'ideyim ömrüm seni Yunus Emre Ey yarenler, Ey Kardaşlar Ey yarenler, ey kardaşlar Ecel ere olum bir gün İslerime pişman olup Kendi özüme gelem bir gün Yanlarıma kona elim Söz söylemez ola dilim Karşıma gele amelim Nettim ise görem bir gün Oğlan diğer danişmana Seladır dosta düşmana Sol dört tekbir namaz ile Dahi tamam kılam bir gün Beş karış bezdurur donum Yılan çıyan yiye etim Yıl gece obrula sinim Unutulup kalam bir gün Basıma dikeler hece Ne erte bilem ne gece Alemler umudu hoca Sana ferman olam bir gün Yunus Emre sen bu sözü Dahi tamam etmemişin Tek yürüyeyim neyleyim Üstadıma gelem bir gün Ben Bunda Seyr Eder İken Ben bunda seyr eder iken Aceb sırra erdim ahî Bir siz dahı sizde görün Dostu bende gördüm ahî Bende baktım bende gördüm Benim ile ben olanı Suretime can vereni Kimdiğini bildim ahî İsteyüben bulımazam Ol ben isem ya ben hani Seçemedim ondan beni Bir kezden ol oldum ahî Değme bir yol kandan bana Dağılmayam değme yana Kutlu oldu seferim Hoş menzile erdim ahî Münkir kişi duymaz bunu Dertlilerin sezer canı Ben aşk bağı bülbülüyem Ol bahçeden geldim ahî Mansur idim ben ezelde Onun için geldim bunda Yak külümü savur göğe Ben "Ene'l-Hak" oldum ahî Mun'im oldum yoksul iken Benüm oldu kevn ü mekan Yirden göğe mağrıp maşrık Yire göğe doldum ahî Nitekim ben beni buldum Bu oldu kim Hakkı buldum Korkum anı buluncadı Korkudan kurtuldum ahî Yunus Emre İsteridüm Allah'ı İsteridüm Allah'ı Buldumısa ne oldı Ağlarıdum dün ü gün Güldümise ne oldı Erenler meydanında Yuvarlanur tup idüm Padişah çevgânında Kaldumısa ne oldı Erenler sohbetinde Deste kızıl gül idüm Açıldum ele geldüm Soldumısa ne oldı Alimler ulemalar Medresede buldıysa Ben harâbat içinde Buldumısa ne oldı Yunus Emre Yandı Yüreğüm Dutuşdı Yandı yüreğüm dutuşdı Bağrum ciğerüm kebabdurur Aşıklarun şerbetleri Bu derdüme sebebdurur Bir niçeleri aşk düzer Bir niçeleri aşk bozar Bir niçeler esrük gezer Eyle kim var harabdurur Aşkıla çalındı kalem Aşka yesirdurur âlem Âşıklar arasında Cebreil dahı hicabdurur Medreseler müderrisi Okumadılar bu dersi şöyle kaldılar âciz Bilmediler ne babdurur Azâzil dâ'vi kıldı Dâ'visi yalan oldı Yalan dâ'vi kılanun Pes cezası azabdurur Ölmez aşk bilişleri Esrük meclis hoşları Dâim bunlarun işi Çeng ü şeşte rebabdurur Yunus imdi miskin ol Hem miskinlere kul ol Zîre miskin olanları Arzulayan Çalabdurur Yunus Emre Herkime Kim Dervişlik Bağışlana Herkime kim dervişlik bağışlana Kalpı gide pâk ola gümüşlene Nefesinden miskile anber düte Budağından il ü şar yimişlene Yaprağı hem dertlüye derman ola Gölgesinde çok hayırlar işlene Âşıkun gözi yaşı hem göl ova Ayağından saz bitüp kamışlana Cümle şair dost bağçesi bülbüli Yunus Emre orada dürraçlana Yunus Emre Gelin Ey Kardeşler Gelin Gelin ey kardeşler gelin Bu menzil uzağa benzer Nazar kıldım şu dünyaya Kurulmuş tuzağa benzer Bir Pir'in eteğin tuttum "Ana beni" deyip gittim Nice yüz bin günah ettim Her biri de bir dağa benzer Cağla Derviş Yunus cağla Sen özünü Hakk'a bağla Ağlar isen haline ağla Erdem vefa yoğa benzer Yunus Emre |
|
#7
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Haber Eylen Âşıklara Haber Eylen Âşıklara Aşka Gönül Veren Benem Aşk Bahrisi Olubanı Denizlere Dalan Benem Deniz Yüzünden Su Alıp Sunuverirem Göklere Bulutlayın Seyran Edip Arşa Yakın Varan Benem Gördüm Diyen Değil Gören Bildim Diyen Değil Bilen Bilen Oldur Gösteren Ol Aşka Yesir Olan Benem Sekiz Uçmak Âşıklara Köşk Ü Saraydır Bilene Musileyin Hayran Olup Tur Dağında Kalan Benem Deli Oldum Adım Yunus Aşk Oldu Bana Kılavuz Hazrete Değin Yalınız Yüz Sürüyü Varan Benem Yunus Emre Evvel Benem Ahir Benem Evvel benem ahir benem Canlara can olan benem Azup yolda kalmışlara Hâzır meded iren benem Düş döşedüm bu yerleri Çöksü urdum bu dağları Sayvân eyledüm gökleri Girü dutup duran benem Dahı aceb âşıkları Ikrâr u din iman oldum Halkun gönlinde küfrile İslâmıla iman benem Halk içinde dirlik düzen Bu üstine kara dizen Dört kitabı toğru yazan Ol yazılan Kur'an benem Yunus değül bunı diyen Kendüliğidir söyleyen Kâfir olur inanmayan Evrel âhir heman benem Yunus Emre Hiç Bilmezem Kezek Kimün Hiç bilmezem kezek kimün Aramuzda gezer ölüm Halkı bostan idinmişdür Diledüğin üzer ölüm Bir nicenün belin büker Bir nicenün yaşın döker Bir nicenün mülkin yıkar Var gücini üzer ölüm Yiğidi koca olınca Komaz kendüyi bilince Birini koyup gülince Gözlerini süzer ölüm Yunus Emre Gelin Gidelim Gelin gidelim, Allah yoluna Feryat edelim, Allah yoluna Bir yılı bir gün Gelecek o gün Süregel yüzün, Allah yoluna Derdine düşme, Yolundan şaşma Hiç Şerlik koşma, Allah yoluna Yunus'un sözü, Kul olmuş özü Kanalar gozu, Allah yoluna |
|
#8
07-11-2007
| ||||||
| ||||||
| Söylerem, Ben Dinlerem Ben bir acep ile geldim Kimse halim bilmez benim Ben söylerem, ben dinlerem Kimse dilim bilmez benim Benim dilim kus dilidir Benim ilim dost ilidir Ben bülbülüm, dost gülümdür Bilin, gülüm solmaz benim O dost, bana gelsin demiş Sundum kadeh, alsın demiş Aldım kadeh, içtim şerap Artık gönlüm ölmez benim Ne durum var, ne durağım Bir yerde yoktur kararım Hakk'a münacat etmeğe Belli yerim yoktur benim Sor durduğum yeri bana Gelirsen gösterem sana Bir zerrece Hak'tan ayri Gözüm nesne görmez benim Tur dağında bir tecelli Gör Musa'ya neler kildi YUNUS eydur Hak katında Sözüm geri kalmaz benim Yunus Emre İşbu Gönül Bir Kaledir İşbu gönül bir kaledir Akıl içinde sultan Bu gönül bir hazinedir Aşkı tutmuş bekler anı Akıl bastan başa ürür Nazar gözden baka durur Akıl gönül icre durur Ol uc haslet bekler ani Akıl taht eyledi başı Söyle bilir her bir isi Dünya icre akıl kişi Kimseye değmez ziyanı Yunus Emre Niçin Ağlarsın Bülbül Hey Sen burda garip mi geldin Niçin ağlarsın bülbül hey Yorulup iz mi yanıldın Niçin ağlarsın bülbül hey Karlı dağlardan mı aştın Derin irmekler mı geçtin Yarinden ayrı mı düştün Niçin ağlarsın bülbül hey Hey, ne yavuz inilersin Benim derdim yenilersin Dostu görmek mi dilersin Niçin ağlarsın bülbül hey Kal'ali şehir mi yıkıldı Ya nam-u arin mi kaldı Gurbette yarin mi kaldı Niçin ağlarsın bülbül hey Gülistanlarda yaylarsın Taze gülleri yiylarsın Yavlak zarilik eylersin Niçin ağlarsın bülbül hey Uykudan gözüm uyandı Uyandı kana boyandı Yandı sol yüreğim yandı Niçin ağlarsın bülbül hey Ne oldu şu Yunus'a noldu Askın deryasına daldı Yine baharistan oldu Niçin ağlarsın bülbül hey Yunus Emre Bu Dünyaya İnanma Gelin bir nazar eylen Noldu cihan içinde Niceler toprak oldu Bu az zaman içinde O taze güller soldu Bülbüller ötmez oldu Ata, ana zar oldu Kaldı zindan içinde Canları oda yandı Kuzuların kurt aldı Ardınca baka kaldı Zar-u figan içinde Ey nice yarenleri Hasret kaldı canları Meğer ki buluşalar Yarın cinan içinde O ipek don geyenler Hiç toz kondurmayanlar Çürüyüp toprak olmuş Tenler kefen içinde O gözler ve o kaslar O inci gibi dişler O tenler ve o saclar Yılan, çıyan içinde |
