Kaldırım gülü oldum dün gece
sahil boyunca unutmaya çalıştım
bana bıraktığın kimsesizliği
saatler geride kalmış benden
derdimi anlayan yok.
Dermanım da uzakta
şimdi o kara gözlerin olacaktı karşımda
avucumda aşkın.
Saracaktım ince hayatını kollarımla
zaman bırakacaktı seni bana.
Solmadan geçecekti bu hayal.
Gidip geliyorum seninle kendim arasında
değişen birşey yok.
Aynı boşluktayım
sevsem mi yoksa sevmesem mi seni
acı mı çeksem her gün
prangalarımı eskitsem
şaraba vurup kendimi
ölsem mi yoksa
yoksa hiç bırakmasam mı seni
vazgeçtim diyorum olmuyor
gerçekten içimdesin sökemiyorum
acılar vız gelir şimdiden sonra
sensizlik ölüm.
Onca şeyi sırtladım ben senin için
rakı gibisin.
Soğuk, ağır, beyaz az biraz
can damarda bitiyor aşkın
kapalı kapılar ardına bırakacağım seni bir müddet
aşk yıllandıkça erir
kalp mi kaldı sanki bedende
her şeyim senin.

aşk,
senin olduğun an güzel
ve senin olduğun zaman hüzünlü..
aşk senden ibaret
ve kalbim durduğu zaman canlı
aşk seni severken seninle olamamak
ya da bütün yalnızlıklara veda etmek senleyken
seni sevmek,
her otobüs durağının başında inmeni beklemek gibi bir şey
diğer aşkından.
görememek her gün bitmek seni,
geceleri kapatmak olmadık gündüzlere
yağmurları akıtmak üzerine usulca
sessiz fısıldamak sevgimi
her şeyi unutmak ve akmak gözlerine
aşk senin olduğun an güzel

Uzağında kaldım her şeyin
senin, sevginin
elim boşlukta kaldı.
Sensizlik işledi dirhem dirhem içime
nedense bir türlü hazmedemedim gidişini
sanki hiç bir şey yapmamışsın gibi
ben gittim okka altına
bittim!
Anlamsız savaşlar verdim inadına
korkusuzumudur her cahil
zaman hiç bir derdime derman olmadı
seni unutamadım örneğin toparlanamadım
kahırla geçti her günüm
direnemedim de sevgine
alıkoydu beni sensizlik nöbetleri
gözlerim de dinmedi
kan revan kaldım gece soğuk
yanımda değilsin sonum...
Hücrelerime kadar eridim
zormuş yoğrulmak yalnızlıkla
pul pul olmuşum dökülüyorum.
Bakma bana öyle bir şey olmamış gibi
görmüyor musun?

Dermanını kaybetti bütün dertlerim
kolay değil tabi.
Ben az önce benliğimi kaybettim
uykularımı bölüp sana koştum dün gece
belki ardına bakarsan gitmekten vazgeçersin
sarılır boynuma özür dilersin diye.
Ters çıktı kurduğum düş.
Sen çoktan gitmiştin.
Bir şey bırakmadan bana.
Hoş çakal bile demeden
marifet zannedip terk etmeyi.
Kalp kırmak güzelmiş gibi
sanki hiç sevmemiş gibi.
Ama beceremedin.
Kusura bakma ben senin aşkına yenilmedim.
Ayaklarım hala yere basıyor.
Sana veremediğim o güllere.
Elimi bile sürmedim
gözümden bir damla yaş bile gelmedi.
Aksine çok sevindim
bir başka bakıyorum artık hayata.
Gülümsemeyi özlemiş dudaklarım.
''Zaman yaraları kapatır'' demişsin yakınlarına.
Merak etme
kapanacak yaramı sen kapattın giderken yaptıklarınla.
Ben aşka hiç ihanet etmedim
söylediğim şarkılardaki hiç bir güzel sen değildin.
Kaptırmadım sana umutlarımı.
Şimdi karşımdasın.
Eriyorsun sanki gözlerimde.
Af dileme boşuna.
Arkanı dön ve git.
Beni boş verdiğin günkü gibi.
Sonuçlarına katlanmak gerek her zamansızlığın.
Beni vurduğun gibi yerden yere.
Şimdi git sende
beni bırakıp gittiğin ellere.
Korkma ah etmem
üzülmeni istemem söylediklerime.
Zarar vermeyeyim incinmesin yüreğin.
Başını da kaldırma sakın.
Sadece git
inan alışırsın
ilk başlarda biraz zorlar seni kovulmak
ama yaptıklarını hatırlarsın
belki için yumuşar
bundan sonrada ümitlendirme kimseyi sakın
herkes ben olmaz
hesap sorar aldıklarından.
Daha fazla kalma yanımda
Geç olmadan git sen.
Belki bekleyenin vardır.
Beni bekletirken yanında oldukların
Unutma öncelik senindi.
Bırakıp giden ilk sendin.

Geceye mavi yaşıyor saatlerim
bir başınayım, yapayalnız.
Dirençlerim azaldı korkudan
gönlüme söz dinletemiyorum
sürgünüm sanki ömrüne
uzandığı yerden doğruldu hayallerim
olmayacak onca şey varken
ve ben senden tam da kopacakken
dayandırmak zor sensizliği bu kalbe
paramparça olmuşum.
Ağıtlar yakıyorum hala bana vermediğin aşka
peşinden geldiğim her dakika
kopmak yerine sıkı sıkıya bağlanıyorum sana.

Ellerin Azrail gibi
Bir kere gelsen maviliğe doğacak sabahlarım.
Kadehlerim dolup dolup boşalacak
adadıklarım gelecek peşimden
bazen iyi ki yoksun diyorum.
Sevgisizlik kör etmiş beni
sonra da daralıyor tüm damarlarım.
İçten içe bitiriyorum hayat denilen filmi
kan revanım senden geriye
savaş açtım anılara
fırlattığım her resim karesinde gülümsüyor
şimdi göremediğim yüzün
karaca bulutlar etrafımda duvar
her baktığımda biraz daha eriyor
senden arta kalanlar.

Seher vaktinde kopan bir çiçek
yüzü solgun
az biraz da gerçek
şimdiyi yaşasan keşke
belki o zaman bu kadar vakit geçmez
bir an önce sığınak kurmam için kalbine.

Çok zor ardımda bırakmak ama
geceme armağan ediyorum seni
mavilerini de aldım ki üzülme.

Kaçamam senden
ellerini bırakmam ki
güneşimsin benim
istesem de kıyamam ki.

Sanki üzerime yağıyor sevgin
ben böylesini daha hiç görmedim
kalbim olsada senden önce taş
şimdi bozuldu yeminlerim
bir bak yüzüme yanına geleyim.


Kızıyorum İstanbul yarim
olmasan bir gün yanımda
buz kesiyor yüreğim
körebeyim aşkına
dara düştüm gelde al beni.

Gece bitmeden yanımda olsan.
Bindiğin otobüs aniden dursa olduğu yerde.
Taksim Beşiktaş arası olsa aramız.
Canım sıkılsa çıkıp gelsem.
Kapatıp açtığım yaralarım gelmese aklıma
her şey bir yana,
ömrüm senin olsa.
Seni alıp kalbime göm sem.
Ne senin haberin olsa,
nede başkasının.
Kalsan öylece içimde,
yağmurum kalmadı ödünç verir misin?
Özlüyorum seni.
Azar azar işleşende içime belli etmiyorum.
Yokluğunu hazmetmek zor.
Beni bırakıp gitme.
Göremezsem sevgini ölürüm !

daha evvel hiç okumamıştım ama bana uygun değil sanırım sağolasın