Cephanenizi kontrol edin. Yorgun olduğunuzu biliyorum. Uzun bir çatışmaydı... Ama yeni gelen emirler doğrultusunda aşağıdaki köprüyü havaya uçurmamız gerekiyor. Takviye güç yok! Patlayıcıları ise oradan temin etmeyi umuyoruz... Beş dakika içerisinde harekete hazır olun!

Futuristik atmosfere sahip FPS oyunlarından fazla hazzetmem. Birincisi genellikle hep yalnız takılırsınız. Dünyayı kurtaracak kişi rolüne soyunursunuz. İkincisi ya oluk oluk kan akıtacak kadar yaratık haklarsınız veya karanlık koridorlarda dolaşırken gerilir ve yaratık çıkmaması için dua edersiniz. Ne olursa olsun ortam hep yapaydır. Ve bu yapaylık rahatsız edicidir. Medal of Honor beni bu sıkıntıdan kurtaran bir oyundu. 2. Dünya Savaşı'nın en önemli anlarından biri bilgisayar ekranımdaydı: Normandiya Çıkartması... Gerçek bir olay ve gerçekten oradaymışsınız gibi hissettiren bir oyun. Omaha Beach bölümünü oynarken defalarca ölüp yeniden başlayıp, içimden devamlı "İnanılmaz, bu kadar gerçekçi olamaz!" dediğimi hatırlıyorum...

Call of Duty, Infinity Ward'un ilk oyunu. Ama şirket çalışanları oldukça deneyimli. Ekibin büyük kısmı 2015 oyun firmasından geliyor. 2002'de oyun dünyasına damga vuran EA oyunu Medal of Honor: Allied Assault'un arkasında bu ekip vardı. Şimdi ise Call of Duty ile adeta gövde gösterisi yapıyorlar. Medal of Honor ve Call of Duty... Tahmin edebileceğiniz gibi birbirleriyle benzer oyunlar. Ama oyunu oynayınca şunu farkediyorsunuz: Call of Duty, Medal of Honor'dan kat kat üstün bir oyun!

Sanıyorum, önce şundan bahsetmek gerekiyor. Medal of Honor'da -tabiri caizse- bize "Er Ryan'ı Kurtarmak" merkezli sinema tadında bir oyun sunan ekip, Call of Duty'de 2. Dünya Savaşını her yönüyle ekranlarımıza getirmeye çalışmış. Oyunda üç ayrı bayrak altında savaşıyoruz: Amerika, İngiltere ve Rusya. Konular belli yerlerde kesişse de genelde kendi eksenlerinde ilerliyor. Oyunun oynanış tarzı ve konu akışı ise oynadığımız ülkenin savaş stratejilerine göre değişiyor. Oyunda Medal of Honor'da da yer alan tank kullanma görevlerinin yanı sıra araba ve kamyon gibi araçlarla kaçtığımız görevlere de yer verilmiş. Ancak biz şoför koltuğunda değiliz. Genelde arabanın kaçmasına yardımcı olmak için düşman avlıyoruz. Araba sahnelerindeki görsellik göz kamaştırıcı. Heyecan katsayınızı oldukça yükseltiyor. Tüm bunların yanında, 2. Dünya Savaşı'na 3 farklı göz, 3 farklı karakter dolayısı ile 3 farklı tipte FPS oynama zevkini katması, Call of Duty'i FPS klasikleri arasına koymama yetti.

Script destekli oyunun bir arcade olmadığını belirtmeliyim. Yani mermi yemeye başlarsanız ölürsünüz. Bazı bölümleri ise -özellikle Rus bölümleri- defalarca ölmeden bitiremiyorsunuz. Devamlı quick save almanız tavsiye olunur. Böyle dedim diye oyundan Rainbox Six serisi gerçekçiliği de beklemeyin. Her yer "medipack" kaynıyor. Dediğim gibi oyun script ağırlıklı. Ancak oyunun bir savaş oyunu olması, yapay zekanın kalitesi ve savaşın kaotik atmosferinin oldukça iyi yansıtılmış olması bu scriptleri görmezden gelmenize sebep oluyor. Script ağırlığını en çok kütük, inek, yıkıntı gibi siper almamız için özellikle yerleştirildiği çok belli olan cisimlerde hissediyorsunuz. Oyunun görevleri oldukça akıcı, birbiriyle bağlantılı. Verilen görevler 2. Dünya Savaşı'nda yaşanan olaylardan izler taşıdığı için oldukça gerçekçi. Oyunun konusu ve konunun işlenişi oyun için ciddi bir tarihsel araştırmaya girildiğini belli ediyor (Özellikle İngiliz ve Amerikan görevleri). Oyunun gerçekçiliğini arttıran bir diğer faktör ise devasa ve çok ayrıntılı hazırlanmış haritalar. Oyunda kah kırsallarda savaşıyoruz, kah şehir yıkıntıları arasında geziniyoruz. Yeri geliyor çamurlar içinde savaşıyoruz, yeri geliyor karla kaplı ormanda Nazi avlıyoruz. Oyunun ara demoları, brifingleri ve yükleme ekranları da gerçekçiliği pekiştiren diğer unsurlar. Özellikle yükleme ekranlarında görülen dokümanlar havaya girmemize oldukça yardımcı oluyor. Haritalar, karargahtan gelen emirlerin yazılı olduğu kağıtlar, fotoğraflar ve görevle ilgili karakterimizin aldığı notlar çok gerçekçi.

Johny vs. Nazi?

Call of Duty üstte bahsettiğimiz gibi 2. Dünya Savaşı'na pek çok farklı gözden bakıyor. Yani standart "Süper Amerikan askeri Johny vs Evil Nazi" olayını kısmen aşmış bir oyun. Ama yine de oyuna ABD ile başlıyoruz. Amerika kısmında D-Day'de düşman hatları arkasına inen efsanevi 101th Airborne Division'ın (Hava İndirme Tugayı) paratrooper takımından Er Martin olarak oynuyoruz. Oyunla ilgili temel eğitimimizi ABD bayrağı altında alıyoruz. Oldukça hoş ve esprili eğitimden sonra ilk görevimize çıkıyoruz. ABD görevleri diğer ülkelerin görevlerine göre daha hızlı bir oyun tarzı gerektiriyor. Normandiya çıkarmasını yapan kuvvetlere cephe gerisinden destek veren birlik olduğumuz için; hızlı bir şekilde kasabaları boşaltmamız, düşman askerlerini temizlememiz ve bölgeyi güvence altına almamız isteniyor. Oyun içi emirleri genelde üslerimizden -çavuş, teğmen- alıyoruz. ABD ile oynadığımız görevlerde bize küçük bir takım destek veriyor. Diğer oyunlarda ayak bağı olmaktan ileri gidemeyen takım arkadaşlarımız, bu oyunda görevlerini iyi yapıyorlar. Sizinle birlikte harekete geçip stratejik köşeleri ele geçiriyorlar. Tüm çevreniz düşmanla sarılmış bir halde iken makinalı tüfeğe geçerseniz, arkanızı kolluyorlar vs. Bazı zamanlar ise görüş alanınızı kapatıp sizin indirmeye çalıştığınız düşman askerinin son kurbanı oluyorlar. Böyle durumlarda yani önünüzde dikilirse kafasına dipçikle vurun. Genelde işe yarıyor.