Bir çocuk hayatı zindana çevirir
Pembe umutlarla yaptığın bütün resimleri boyar siyaha
Renkler ağlaşır…

Bir çocuk hayatı zindana çevirir.
Söndürür bütün ışıkları
Karanlığa sarılırsın
İndirir bütün perdeleri gökyüzünü göremezsin
“Dur çocuk
Yapma çocuk
Etme çocuk” diyemezsin

Bir çocuk hayatı zindana çevirir
Karalar açtığın en beyaz sayfaları
Elinde kırık hayallerinden başka
bir şey bırakmaz sana
Alır götürür umutlarını
Kalıverirsin öylece

Ve kırar bütün aynaları bir çocuk
Aynada yüzün olmaz.
Üzülüp kahrolursun
Çocukta hüzün olmaz.

Bilse çok incittiğini böyle yapmaz bilirim
Ama çocuk bu
Bilemez!

Bir çocuk hayatı zindana çevirir
Çocuk dedim ya!
Ne halden anlar
Ne hal anlatır
Gelip dikilir karşıma hiçbir şey olmamış gibi
Bakar buruk buruk
Bütün sitemlerini içine gömersin
Darılamasın da ona
“afettim” dersin
Ama
Ama ben seni sevmiştim çocuk
Af edersin