| doğal hukuk (kuramı) doğal hukuk (kuramı) İnsanın kendi koyduğu, bulduğu ya da yarattığı hakları içeren “pozitif hukuk” tan ayrı tutulan; insanın insan olmasından getirdiği, insanın doğasından kaynaklandığı öngörülen doğal haklardan oluşan “doğal hukuk” dizgesini temellendiren kuram ya da öğretiler bütünü.
Doğal hukukun bütün insanlarda ortak bir hukuk dizgesi olduğuna yönelik inancın kökleri Eski Yunan’a kadar gider. Doğal hukuk kuramı, ahlaksal ve hukuksal düzenin insanların ya da evrenin doğasından türetilebileceğini hatta bunların evrene içkin olduğunu savunur. Bu görüşün izleri Stoacılar ve Aristoteles’e, Platon’un ahlak kuramından Augustinus, ‘Thomas Aquinas ve Suarez’e, Grotius’ un hukuk kuramından da Rousseau, Locke ve Kant’a kadar birçok filozofun felsefelerinde görülebilir. |